Archif misol : Chwefror 2012

Oriel: Pwllfannog i Porthaethwy

Pwllfannog i Porthaethwy

Pwllfannog i Porthaethwy

Man cychwyn: Pwllfannog, Llanfairpwll (SH 530 708)
Ar y daith: Ed, Ceri, Rhys, Megan, Gary, Mari, Ifan a Gwenno, Robin, Sonia … a Carlo
Amser: Dydd Sul 12 Chwefror: 1430 – 1610
Tywydd: Cymylog gydag ychydig o law mân
Pellter: 3 milltir

Wedi dyddiau Sul digon diflas heb yr un o’n teithiau cerdded fe lwyddom ni i droedio’r llwybr unwaith eto ddydd Sul er gwaetha’r tywydd ac er gwaetha’r ffaith bod na ambell i aelod o’r criw eisiau gweld rhyw gêm rygbi neu’i gilydd!

Ar ôl crwydro ar hyd yr arfordir deheuol o Foel y Don i Lyn Rhos Ddu yn ne orllewin yr ynys, penderfnwyd grwydro tua’r dwyrain o dan y ddwy bont yr wythnos yma er mwyn ceisio cwblhau darn deheuol y llwybr.

Yn anffodus, mae ‘na fwlch bach yn y llwybr arfordirol rhwng Moel y Don ar ochr orllewinol Plas Newydd a Phwllfannog, sydd ar yr ochr ddwyreiniol. ‘Dyw’r llwybr ddim yn cael troedio ar draws dir yr Ymddiriedolaeth Cenedlaethol felly mae’n rhaid ail-gychwyn ar y llwybr ym Mhwllfannog.

‘Da ni wedi dod ar draws sawl tŷ godidog ar y daith yma’n barod ond mae’r tai ger y man cychwyn ym Mhwllfannog yn arallfydol … yn enwedig yr un sydd â chwch anferth wedi ei barcio y tu allan i’r tŷ!

Mae’r llwybr yn troedio’n syth i lawr at lan yr afon ac mae’r golygfeydd ar hyd yr afon heibio’r ddwy bont yn hyfryd.

Mae gweddill teulu Pritchard yn tueddu i fynd yn flin efo fi pan ‘da ni allan yn cerdded gan bo fi’n mynnu stopio yn llawer rhy aml er mwyn tynnu lluniau ac mae’n anodd credu fod ‘na gymal o’r llwybr sydd efo nifer fwy o gyfleon tynnu lluniau trawiadol – yn enwedig lle mae pensarniaeth godidog y pontydd yn wrthgyferbyniad llwyr i’r tirwedd a’r afon gerllaw.

Ar ôl pasio cefn yr hen ysgol forwrol, TS Indefatigable, mae’r llwybr yn parhau ar hyd lan yr afon gan basio cerflun o’r Llyngesydd Nelson a godwyd yn y 1850au gan yr Arglwydd Henry Paget, 4ydd Marquis Sir Fôn – mab y Marquis sydd ar ben y tŵr enwog yn Llanfairpwll.

Mae’r geiriau “Fell at Trafalgar 1805. England expects that every man will do his duty” wedi eu naddu i’r graig o dan y cerflun sydd yn rhoi rhyw fath o syniad i chi faint o wladgarwr oedd Henry Paget annwyl!

Wedi gadael Nelson yn syllu allan at y Fenai, mae’r llwybr yn esgyn tuag at eglwys Santes Fair a’i fynwent hynafol cyn troi i lawr am Bont Britannia a’i “Dau Lew Tew, Heb ddim blew” enwog. Yn anffodus mae’r cyfle i dynnu llun wedi ei gyfyngu braidd oherwydd yr holl graffiti anweddus sydd o amgylch y llewod a pileri’r bont.

Roedd y plantos wrth eu boddau’n pwyntio a gofyn beth oedd y gwahanol eiriau yn eu feddwl … fel tasa nhw erioed wedi clywed y geiriau o’r blaen!

Wrth droi cefn ar y graffiti a chychwyn am Bont y Borth mae’r llwybr yn rhodio ar hyd blatfformau pren trwy Goed y Môr ac mae ‘na ddigonedd o goed i’w dringo a llefydd cael picnic … pan fo’r tywydd yn well!

Yn anffodus, bui rhaid i Robin a Carlo ein gadael am gyfnod gan nad yw cŵn yn cael cerdded trwy Gae Glan Môr – a thra bo’r ddau ohonnyn nhw yn ei heglu hi am y brif ffordd, cafod y gweddill o’r criw hwyl a sbri yn croesi’r caeau mwyaf mwdlyd ar y daith hyd yma!

Yn wir, roedd ceisio croesi un darn o fwd anferthol a’r giât mochyn yn ei ganol yn fwy o her nag unrhyw beth ar y Krypton Factor ers talwm! Oni bai fod Ed wedi rhoi “help llaw” i Sonia, dwi’n siwr y buasa hi’n dal yna hyd heddiw yn hongian ar y giat yn cwyno bod na’m ffordd iddi ddod i lawr!!

Ar ôl ail ymuno â Robin a Carlo a cherdded ar hyd y ffordd tuag at tref Porthaethwy daeth y dafarn i’r golwg … ond mae’r llwybr yn troi yn ôl allan o’r dref heibio i’r clwb rygbi ac allan am Eglwys Sant Tysilio sydd ar ynys fechan yn y Fenai – bydd rhaid i’r beint ‘na ddisgwyl am ugain munud arall!

Mae fy hen, hen daid wedi ei gladdu ym mynwent Sant Tysilio ond ‘dy ni, fel teulu, wedi methu dod o hyd i’r bedd, a ‘da ni ddim yn siwr ychwaith pam ei fod wedi gladdu yma gan mai o Gaergybi y daw y teulu.

Ar ôl cerdded heibio i’r eglwys mae’r hen Bont y Borth yn dod yn fwy fwy amlwg tan eich bod o dan y pileri anferth ac yn rhyfeddu at y prosiect peirianneg anhygoel yma o’r 1820au cyn troi am sgwâr Porthaethwy … a’r dafarn. Cyfle felly am y peint holl bwysig ‘na … a diwedd y gêm rygbi wirion ‘na!

Dau lew tew …

Un Llew Tew

Un Llew Tew

Wel – dyma fi yn blogio yn syth ar ôl dychwelyd adra o daith rhif 4 … am hanner awr wedi unarddeg yn nos! Naci – nid taith yn y tywyllwch mohoni – ond taith gychwynodd yn hwyr y pnawn cyn gorffen yn Tafarn y Bont ac yna sgwrs a phaned yn Dothan!

Beth bynnag – dyma daith ddifyr i fan lle na fues i rioed o’r blaen – o dan y ddwy bont enwog sy’n croesi i Sir Fôn. A’r uchafbwynt? Y ddau lew tew… chwi wyddoch weddill y bennill!

Roedd bod o dan y bont yn brofiad eitha gwahanol i’r disgwyl gyda graffiti a sbwriel yn tynnu llygaid yn gymaint a’r ddau lew tew! Ond profiad difyr iawn oedd gweld y ddwy bont o ogwydd wahanol.

Mae’n rhaid cyfaddef fod un olygfa wedi peri i ni gyd aros yn llonydd am eiliadau – a hynny oedd wedi cyrraedd traed y bont a gwylio’r llif pwerus yn byrlymu oddi tani. Anhygoel!  ‘Does ryfedd fod gymaint o sôn am gerynt cyfnewidiol a pheryg  y Fenai.

Dipyn yn fwdlyd a glawog oedd diwedd y daith – ac roedd cynhesrwydd Tafarn y Bont yn hynod groesawus. Dwi di gaddo rhoi cofnod o ddanteithion y daith do – wel oni bai am ychydig o deisennau cri cartra – doedd dim llawer o loddesta ar y daith heddiw felly roedd pawb yn hen barod am bryd bwyd.

Os gewch chi’r cyfle – peidiwch ag oedi i fynd am yr ‘early bird’ yno, sef pryd dau gwrs am £14. Paté a stêc oedd dewis y mwyafrif – a bob tamaid yn hynod o flasus (hyd yn oed i snob bwyd fel fi!!). Neis iawn, iawn.

Mae’n wir deud fod y crwydro ma yn cyflawni sawl adduned – mwy o amser efo’r plant, mwy o awyr iach, mwy o gadw’n heini, mwy o gwmni ffrindiau … mwy o win a mwy o fwyd!

Tan tro nesa … nos da ! xx

Twrci oer ..!

Mae’n od sut bod rhywbeth yn gafael yn dydi? Hyd at dechrau’r flwyddyn yma, byddwn ni’n mynd i gerdded tua unwaith y mis fel teulu, ac yn amlach na pheidio, byddwn ni’n mynd am dro ar hyd yr un llwybr yn ardal Rhoscolyn.

Ifan ar y Llwybr Arfordirol ... blynyddoedd yn ôl!

Ifan ar y Llwybr Arfordirol ... blynyddoedd yn ôl!

Yn wir, wrth chwilio trwy fy nghyfrif flickr mae ‘na sawl set o luniau o’r darn yma o’r Llwybr Arfordirol – mae na luniau o Rhoscolyn yn y gwanwyn yr holl ffordd trwodd i luniau o Rhoscolyn yn y gaeaf.

Ac fel mae’r llun yma o Ifan yn ifanc iawn yn ei ddangos, ‘da ni wedi bod yn cerdded y darn yma o’r llwybr ers blynyddoedd maith!

Ond erbyn hyn, diolch i Ceri a’r teulu Thomas (a Prosiect 2012) ‘da ni wedi bod yn cerdded yn llawer amlach. ‘Da ni wedi bod allan pob penwythnos ers dechrau’r flwyddyn ac wedi gweld ardalaoedd gwahanol o’r ynys.

Mae bore Sul wedi troi yn fore cynnar yn tŷ ni.

Does ‘na neb yn aros yn y gwely yn hwyr, mae pawb yn codi ac yn sydyn iawn i wneud eu jobsys o gwmpas y tŷ cyn i ni baratoi cinio bach a phacio’r rucksack ar gyfer y daith wythnosol.

Ond, oherwydd trip ysgol Ifan a Rhys i Lanelli dros y Sul a gan bo fi’n gweithio, ni chafwyd taith gerdded dydd Sul diwethaf … a ‘da chi’n gwbod be, ‘dwi ‘di bod ar goll!

Nid yn unig bo fi wedi colli’r awyr iach, y golygfeydd, y sgwrs, y chwerthin, y gwmniaeth a’r tynnu lluniau … ‘dwi hyd yn oed wedi colli jôcs sâl Tosh!

Ac, yn od iawn, ‘dwi wedi colli diweddaru’r blog hefyd – mae hi’n edrych braid yn rhyfedd yma heb gofnod ers wythnos er ein bod ni heb fod allan ar daith gerdded.

Felly er mwyn poblogeiddio’r blog yn absenoldeb unrhyw daith, mae’r plant wedi addo ‘sgwennu cofnod yr un i ni … dim pwysau blantos, ond mae’r darllenwyr yn disgwyl!