Archif y blog

Porth Amlwch i Gemaes

Porth Amlwch i Gemaes

Man cychwyn: Porth Amlwch (SH 452 935)
Ar y daith: Ed, Ceri, Rhys, Megan, Gary, Mari, Ifan a Gwenno, Robin, Sonia … a Carlo
Amser: Dydd Gwener 6 Ebrill: 1200 – 1650
Tywydd: Cymylog gydag ychydig o law mân
Pellter: 7½ milltir

Mae hi ‘di bod yn fis prysur iawn i griw Crwydro … hynny ydi, yn fis o wneud perthau eraill pob penwythnos fel bod taith gerdded ddim ‘di bod yn bosib, ond o’r diwedd fe gawsom ni gyfle i fynd allan ac ymestyn y coesau unwaith eto ddydd Gwener.

Ar ôl tair cymal o rhyw dair neu bedair milltir, roedd hi’n amser i ni wneud taith mymryn hirach … a mymryn mwy heriol … felly dyma fwrw ati i wneud y cymal mwyaf gogleddol o’r llwybr rhwng Porth Amlwch a Chemaes.

Canolfan Treftadaeth Porth Amlwch a’i harddangosfa o’r gwaith adeiladu llongau a mwyngloddio copr oedd ein man cychwyn ac roedd ‘na arwydd o’r hyn oedd i ddod wrth i ni esgyn o’r harbwr bach i fyny’r llwybr tua copa Trwyn Penwaig – hynny ydi … llwybrau yn mynd am i fyny … a’r ffaith i fi a Ceri cael ein gadael ar ôl wrth dynnu lluniau!

Ar ôl cerdded heibio i hen weithdy Octel mae’r llwybr yn troi yn ôl tua’r arfordir tra bo’r sgwrs yn troi at ffwlbri caniatau cynllunio’r fath erchyllbeth ar arfordir mor drawiadol!

Mae’r rhan agoriadol yma o’r llwybr yn un digon hamddenol wrth iddi droelli a dilyn patrwm y clogwyni tuag at bentref Porth Llechog, lle’r roeddem ni wedi penderfynu y byddai’r bechdanau’n cael eu hagor!

Un peth hyfryd am gerdded y llwybr gyda mapiau OS ydi darganfod enwau’r ogofau, y trwynau a’r holl faeau ar yr arfordir. Cyn cyrraedd Porth Llechog fe gamo’n ni heibio i Borth Offeiriaid (heb ddweud pader), Pwll y Tarw ac Ogof y Wennol.

Ond Pwll y Merched a Thraeth Dynion oedd y ddau fae lwyddodd i ddal fy sylw … dwn i ddim beth ydi tarddiad enwau’r ddau fae nac ychwaith pam fo’r dynion a’r merched wedi cael traeth ar wahân, er wedi dweud hynny, roedd y sgwrs gafodd y merched ar y rhan cyntaf y daith heddiw yn ddigon i wneud i mi fod eisiau nofio ar fy ben fy hun hefyd ..!

Beth bynnag, ar ôl bechdan, mefus a darn mawr o siocled yr un, roedd pawb yn barod i wynebu ail ran y daith ac os oedd y rhan cyntaf cyn cinio yn ddigon hamddenol, roedd y cymal rhwng Porth Llechog a Chemaes yn un dra gwahanol.

Dwn i ddim pwy ddywedodd erioed fod Ynys Môn yn wastad … ond roedden nhw’n dweud celwydd noeth!

Mae’r llwybr ogleddol yn fwy anghysbell na’r un ‘da ni eisoes wedi ei droedi ger glannau’r Fenai ac fel ddywedodd Ceri: “Dim ond môr ‘da ni’n weld heddiw” … wel ia, ar lwybr arfordirol, pwy ‘sa di meddwl y fath beth ynde!

Yn ogystal â bod yn anghysbell, mae’r llwybr yn un sy’n esgyn a disgyn nes bod rhywun yn teimlo fel byddin Dug Caer Efrog! Ar ôl dringo’r clogwyn  … disgyn yn ôl yr ochr arall … codi’n ôl … disgyn yn ôl … codi … disgyn … codi … disgyn … mae’r pen-gliniau’n stiff iawn erbyn heno!!

Chwarae teg i Megan a Gwenno am edrych ar fy ôl i wrth i ni esgyn i fyny’r set olaf o steps wrth Ogof Gynfor, dwi ddim yn meddwl y buaswn i wedi cyrraedd y top heb eu help!

Mae ‘na ambell i olygfa annisgwyl ar y daith yma hefyd gyda hen weithfeydd brics Porth Wen a Phorth Llanlleiana yn ogystal â thŵr gwylio Llanlleiana – y pwynt mwyaf gogleddol ar y llwybr, os nad yng Nghymru.

Ac wrth igam-ogamu i lawr i gyfeiriad Cemaes mae’r llwybr yn mynd heibio i Eglwys St Badrig, eglwys gafodd ei hadeiladu gan Padrig yn y pumed ganrif. Yn ôl y sôn roedd o ar y ffordd i weld St Columba ar Ynys Iona cyn mynd i Iwerddon, ond cafodd ei long ei ddryllio ar Ynys Badrig oddi ar ogledd Ynys Môn a phenderfynodd godi eglwys.

Ar ôl cyrraedd diwedd y daith ym maes parcio lan-y-môr Cemaes, roedd pawb wedi blino yn ofnadwy, ond myn diawl i roedd na deimlad anferth o falchder o fod wedi gorffen y cymal mwyaf heriol o’r llwybr!

Pwllfannog i Porthaethwy

Pwllfannog i Porthaethwy

Man cychwyn: Pwllfannog, Llanfairpwll (SH 530 708)
Ar y daith: Ed, Ceri, Rhys, Megan, Gary, Mari, Ifan a Gwenno, Robin, Sonia … a Carlo
Amser: Dydd Sul 12 Chwefror: 1430 – 1610
Tywydd: Cymylog gydag ychydig o law mân
Pellter: 3 milltir

Wedi dyddiau Sul digon diflas heb yr un o’n teithiau cerdded fe lwyddom ni i droedio’r llwybr unwaith eto ddydd Sul er gwaetha’r tywydd ac er gwaetha’r ffaith bod na ambell i aelod o’r criw eisiau gweld rhyw gêm rygbi neu’i gilydd!

Ar ôl crwydro ar hyd yr arfordir deheuol o Foel y Don i Lyn Rhos Ddu yn ne orllewin yr ynys, penderfnwyd grwydro tua’r dwyrain o dan y ddwy bont yr wythnos yma er mwyn ceisio cwblhau darn deheuol y llwybr.

Yn anffodus, mae ‘na fwlch bach yn y llwybr arfordirol rhwng Moel y Don ar ochr orllewinol Plas Newydd a Phwllfannog, sydd ar yr ochr ddwyreiniol. ‘Dyw’r llwybr ddim yn cael troedio ar draws dir yr Ymddiriedolaeth Cenedlaethol felly mae’n rhaid ail-gychwyn ar y llwybr ym Mhwllfannog.

‘Da ni wedi dod ar draws sawl tŷ godidog ar y daith yma’n barod ond mae’r tai ger y man cychwyn ym Mhwllfannog yn arallfydol … yn enwedig yr un sydd â chwch anferth wedi ei barcio y tu allan i’r tŷ!

Mae’r llwybr yn troedio’n syth i lawr at lan yr afon ac mae’r golygfeydd ar hyd yr afon heibio’r ddwy bont yn hyfryd.

Mae gweddill teulu Pritchard yn tueddu i fynd yn flin efo fi pan ‘da ni allan yn cerdded gan bo fi’n mynnu stopio yn llawer rhy aml er mwyn tynnu lluniau ac mae’n anodd credu fod ‘na gymal o’r llwybr sydd efo nifer fwy o gyfleon tynnu lluniau trawiadol – yn enwedig lle mae pensarniaeth godidog y pontydd yn wrthgyferbyniad llwyr i’r tirwedd a’r afon gerllaw.

Ar ôl pasio cefn yr hen ysgol forwrol, TS Indefatigable, mae’r llwybr yn parhau ar hyd lan yr afon gan basio cerflun o’r Llyngesydd Nelson a godwyd yn y 1850au gan yr Arglwydd Henry Paget, 4ydd Marquis Sir Fôn – mab y Marquis sydd ar ben y tŵr enwog yn Llanfairpwll.

Mae’r geiriau “Fell at Trafalgar 1805. England expects that every man will do his duty” wedi eu naddu i’r graig o dan y cerflun sydd yn rhoi rhyw fath o syniad i chi faint o wladgarwr oedd Henry Paget annwyl!

Wedi gadael Nelson yn syllu allan at y Fenai, mae’r llwybr yn esgyn tuag at eglwys Santes Fair a’i fynwent hynafol cyn troi i lawr am Bont Britannia a’i “Dau Lew Tew, Heb ddim blew” enwog. Yn anffodus mae’r cyfle i dynnu llun wedi ei gyfyngu braidd oherwydd yr holl graffiti anweddus sydd o amgylch y llewod a pileri’r bont.

Roedd y plantos wrth eu boddau’n pwyntio a gofyn beth oedd y gwahanol eiriau yn eu feddwl … fel tasa nhw erioed wedi clywed y geiriau o’r blaen!

Wrth droi cefn ar y graffiti a chychwyn am Bont y Borth mae’r llwybr yn rhodio ar hyd blatfformau pren trwy Goed y Môr ac mae ‘na ddigonedd o goed i’w dringo a llefydd cael picnic … pan fo’r tywydd yn well!

Yn anffodus, bui rhaid i Robin a Carlo ein gadael am gyfnod gan nad yw cŵn yn cael cerdded trwy Gae Glan Môr – a thra bo’r ddau ohonnyn nhw yn ei heglu hi am y brif ffordd, cafod y gweddill o’r criw hwyl a sbri yn croesi’r caeau mwyaf mwdlyd ar y daith hyd yma!

Yn wir, roedd ceisio croesi un darn o fwd anferthol a’r giât mochyn yn ei ganol yn fwy o her nag unrhyw beth ar y Krypton Factor ers talwm! Oni bai fod Ed wedi rhoi “help llaw” i Sonia, dwi’n siwr y buasa hi’n dal yna hyd heddiw yn hongian ar y giat yn cwyno bod na’m ffordd iddi ddod i lawr!!

Ar ôl ail ymuno â Robin a Carlo a cherdded ar hyd y ffordd tuag at tref Porthaethwy daeth y dafarn i’r golwg … ond mae’r llwybr yn troi yn ôl allan o’r dref heibio i’r clwb rygbi ac allan am Eglwys Sant Tysilio sydd ar ynys fechan yn y Fenai – bydd rhaid i’r beint ‘na ddisgwyl am ugain munud arall!

Mae fy hen, hen daid wedi ei gladdu ym mynwent Sant Tysilio ond ‘dy ni, fel teulu, wedi methu dod o hyd i’r bedd, a ‘da ni ddim yn siwr ychwaith pam ei fod wedi gladdu yma gan mai o Gaergybi y daw y teulu.

Ar ôl cerdded heibio i’r eglwys mae’r hen Bont y Borth yn dod yn fwy fwy amlwg tan eich bod o dan y pileri anferth ac yn rhyfeddu at y prosiect peirianneg anhygoel yma o’r 1820au cyn troi am sgwâr Porthaethwy … a’r dafarn. Cyfle felly am y peint holl bwysig ‘na … a diwedd y gêm rygbi wirion ‘na!

Dau lew tew …

Un Llew Tew

Un Llew Tew

Wel – dyma fi yn blogio yn syth ar ôl dychwelyd adra o daith rhif 4 … am hanner awr wedi unarddeg yn nos! Naci – nid taith yn y tywyllwch mohoni – ond taith gychwynodd yn hwyr y pnawn cyn gorffen yn Tafarn y Bont ac yna sgwrs a phaned yn Dothan!

Beth bynnag – dyma daith ddifyr i fan lle na fues i rioed o’r blaen – o dan y ddwy bont enwog sy’n croesi i Sir Fôn. A’r uchafbwynt? Y ddau lew tew… chwi wyddoch weddill y bennill!

Roedd bod o dan y bont yn brofiad eitha gwahanol i’r disgwyl gyda graffiti a sbwriel yn tynnu llygaid yn gymaint a’r ddau lew tew! Ond profiad difyr iawn oedd gweld y ddwy bont o ogwydd wahanol.

Mae’n rhaid cyfaddef fod un olygfa wedi peri i ni gyd aros yn llonydd am eiliadau – a hynny oedd wedi cyrraedd traed y bont a gwylio’r llif pwerus yn byrlymu oddi tani. Anhygoel!  ‘Does ryfedd fod gymaint o sôn am gerynt cyfnewidiol a pheryg  y Fenai.

Dipyn yn fwdlyd a glawog oedd diwedd y daith – ac roedd cynhesrwydd Tafarn y Bont yn hynod groesawus. Dwi di gaddo rhoi cofnod o ddanteithion y daith do – wel oni bai am ychydig o deisennau cri cartra – doedd dim llawer o loddesta ar y daith heddiw felly roedd pawb yn hen barod am bryd bwyd.

Os gewch chi’r cyfle – peidiwch ag oedi i fynd am yr ‘early bird’ yno, sef pryd dau gwrs am £14. Paté a stêc oedd dewis y mwyafrif – a bob tamaid yn hynod o flasus (hyd yn oed i snob bwyd fel fi!!). Neis iawn, iawn.

Mae’n wir deud fod y crwydro ma yn cyflawni sawl adduned – mwy o amser efo’r plant, mwy o awyr iach, mwy o gadw’n heini, mwy o gwmni ffrindiau … mwy o win a mwy o fwyd!

Tan tro nesa … nos da ! xx

Peidiwch a bod yn ddiarth!

Ers i ni ddechrau cadw cofnod o’n ymwelwyr i’r blog bondigrybwyll yma, mae ‘na 141 o bobl wedi galw heibio i ddarllen, edrych ar y lluniau neu busnesa’n gyffredinol.

Mae’n rhaid cyfaddef fod hynny’n hollol anghredadwy – roedden ni’n meddwl mai dim ond ein criw ni o gerddwyr fyddai’n trafferth dod draw i ddarllen ein ramblings am y ramblo! A ‘da ni’n hynod o falch bod na bobl allan yna sy’n amlwg â diddordeb yn ein taith … wel, un a’i hynny neu mae nhw wedi teipio rhywbeth od iawn i mewn i google!

Beth bynnag, mi fyddai’r criw wrth eu boddau pe bydde chi’n gadael rhyw neges bach i ni ar y cofnodion, ac efallai y gallwch chi adael i ni wybod os oes gennych chi hoff ddarn o’r llwybr neu hoff dafarn sydd yn ddigon agos at y llwybr i ni ymweld â hi!

Y Sŵ Môr i Lyn Rhos Ddu

Man cychwyn: Man Parcio ger y Sŵ Môr (SH 479 652)
Ar y daith: Ed, Ceri, Rhys, Megan, Gary, Mari, Ifan a Gwenno, Robin, Sonia … a Carlo a Nel
Amser: Dydd Sul 22 Ionawr: 1330 – 1605
Tywydd: Cymylog ond sych
Pellter: 4½ milltir

Ar ôl sawl sgwrs a sawl cynllun, dychwelyd i ddiwedd taith yr wythnos diwethaf wnaethon ni brynhawn Sul er mwyn cwblhau’r cymal o Foel-y-don yr holl ffordd i Lyn Rhos Ddu rhwng Dwyran a Niwbwrch.

Cyn i unrhyw un arall ddechrau cwyno – oedd roedd y teulu Pritchard yn hwyr ddydd Sul … hanner awr yn hwyr (nid awr fel roedd rhai yn mynnu!) … ac ydan, mi ryda ni’n addo bod ar amser o hyn allan! Mae’n debyg fy mod i’n gosod targedau amser afrealistig i’r teulu ..!

Beth bynnag, yn ôl at y daith ac mae’n siwr mai’r rhan yma o’r llwybr sydd yn troedio bellaf oddi ar yr arfordir ei hun, yn wir, mae ‘na ddarnau o’r cymal yma o’r llwybr lle mae’n anodd gweld yr arfordir o gwbwl!

Ar ôl gadael y Sŵ Môr mae’r llwybr yn dilyn lan y môr heibio i cyn dafarn y Mermaid Inn ac heibio i hen byst pren yr amddiffynfa arfordirol – sy’n gwneud testun gwych ar gyfer ffotograff artistig … wel, dyna ydi fy esgus i am dreulio cymaint o amser yn ceisio tynnu’r llun gorau posib, tra bo pawb arall wedi hen ddiflannu i fyny’r traeth!

A tra bo fi’n ceisio bod y David Bailey nesaf, roedd y plant wedi dod o hyd i wrthrych llawer gwell ar gyfer ffotograff – morfil oedd wedi marw … ac yn ôl ei oglau a’i olwg, roedd o wedi marw ers sbel!

Wrth droi am bentref Dwyran, mae’r llwybr yn gadael lan y môr ac yn dilyn y lôn – sydd yn tipyn o sioc ar ôl cymaint o filltiroedd ar lwybrauy cyhoeddus ar draws gaeau a thraethau – ond ar ôl rhyw filltir mae’r llwybr yn troi yn ôl tua’r arfordir ac ar draws gaeua … a sawl camfa. Mae’r cymal yma o’r llwybr yn cael ein pleidlais ni am i) y nifer fwyaf o gamfeydd a ii) y nifer mwyaf gwahanol o gamfeydd!

Doedd Nel ddim yn keen ar y camfeydd uchel … wel a bod yn onest, doedd Ceri ddim chwaith … ond doedd hynny ddim byd o gymharu efo ymateb y ddau gi i’r cerrig croesi ar draws yr Afon Braint.

Tra bo pawb arall wrth eu boddau efo’r cerrig croesi – yn wir, buaswn i’n mynd mor bell a dweud mai dyma uchafbwynt y prosiect hyd yma – doedd y cŵn ddim yn hapus o gwbwl gan geisio nofio ar draws yr afon yn hytrach na stryffaglu ar draws y cerrig croesi!

A sôn am stryffaglu, mi na’i sgwennu cofnod arall i drafod y stryffaglu a’r straffîg o geisio tynnu llun y 10 ohonnom ni ar ben y cerrig croesi – digon yw dweud na fyddwn i’n trafferthu Usain Bolt mewn ras dros 100m!

Beth bynnag, ar ôl croesi’r afon, mae’r llwybr yn troi tuag at y ffordd fawr – yr A4080 rhwng Dwyran a Niwbwrch – cyn cyrraedd maes parcio Llyn Rhos Ddu a’i gerfluniau trawiadol o foresg. Ar pob un o frigau’r cerflun mae ‘na enw neu ddywediad – ‘da ni eto i ddeall pam, ond roedd yn destun sgwrs digon difyr dros banad cynnes cyn i ni hel ein pac am adref!

Rhoi mewn i’r pwysau!

Wel, wedi ambell her am nad oeddwn wedi gwneud unrhyw ymdrech i gyfrannu tuag at y blog, dyma fy nghofnod cyntaf o’n taith o amgylch Ynys Môn.

Yn gyntaf rhaid i mi gyfaddef na dydw i’n un am gadw cofnodion nac am flogio felly pur debyg na byr fydd fy nghofodion. Ond, rwyf yn fwy na balch o gael rhannu rhywfaint o’n helyntion gyda phawb sydd a diddordeb yn ein teithiau ni, yn enwedig drwy’r lluniau dwi wedi ei cymeryd hyd yn hyn. Yma cewch galsgiad o luniau o’n dwy daith gyntaf sydd wedi mynd a ni o Foel y Don i gyrion Niwbwrch.

Tyda ni ddim wedi mynd yn bell hyd yn hyn, ond pan mae’r prif drefnydd yn troi i fyny bron i awr yn hwyr i gychwyn y teithiau, mae’n anodd cyflawni yr hyn oedda ni wedi fwriadu! (Sori Gari!!! 😉 )

‘Dwin licio dŵr, chi !

Omaigwdness, here we go – fel mae’r Saeson yn ddweud. Fedrai ddim dweud wrthych pam mor nerfus ydw’i yn sgwennu dipyn o eirau ar y blog ‘ma. Ar ôl darllen cyfraniadau gwych gan Gary a Mari, gyda’u dawn naturiol o ddefnyddio iaith a gramadeg perffaith (Mae’r ddau wedi cael coleg i chi gael dallt!) Mae’n dipyn o dasg. Ond ar ol gymaint o swnian “lle mae dy blog di Ceri?” (abuse bron ddyddiol gan rhai!) dwi yn mynd i gael go!

Plantos ar grwydr

Plantos ar grwydr

Felly, ella ‘sa well i mi gychwyn wrth egluro pam nes i awgrymu i ni wneud y daith o gwmpas arfordir Sir Fôn yn y lle cyntaf? Wel, fel rhiant i ddau o “Tweens” (pre tennage – i’r rhai sydd ddim yn dallt y lingo) un o fy mhryderon mwyaf  i ydi ei bod nhw yn suddo fwy a fwy i mewn i fywyd digidol  – lle mae pob eiliad rhydd yn cael ei dreulio un ai o flaen teledu, play station neu ynghlwm i’w ffôn neu iPod!

Dwi yn gweld y blynyddoedd yn hedfan heibio mor sydyn.  Dwi’n ofni  byddai’n deffro un bore a fydd y plantos bach annwyl ma sydd yn gwrando ar ei mham (i ryw hyd)  wedi troi fewn i monosyllabic, techno addicts, ac fydd hi rhy hwyr i wneud dim byd amdano. Felly roedd angen plan!

Ers rhai blynyddoedd nawr , mae  gen i ryw dynfa tuag at ddŵr – not the drinking kind – ond llynnoedd, afonydd, moroedd. You get the picture ? (Ella rhywbeth i wneud efo bod yn Pisces? Hmm? Anyway, I digress) Felly wrth awgrymu i Ed y gŵr, ar plant i gytuno i gwblhau llwybr arfordir Môn i gyd fel prosiect teulu 2012 – roedd yr hadyn wedi ei blannu.

Mae rhaid i mi gyfaddef, i gychwyn, toedd gan y tri aelod arall o deulu Thomas ddim yn agos at yr run lefel o frwdfrydedd a oedd yn byrlymu ynof i. Felly, wrth gynnig ein bod ni yn gwahodd ffrindiau i ymuno â ni, gwirionodd y plant, ac roedd hi yn 3 against 1 i fi.

Mae Rhys a Megan wedi dod yn dipyn o fêts gydag Ifan a Gwenno (teulu Pritchard) trwy fod yn aelodau o Côr Ieuenctid Môn (o dan arweiniad y dalentog Mari P) felly roedd unrhyw esgus i gael bod yn eu cwmni nhw yn rhoi gwên fawr ar eu hwynebau –  so far so good!

Felly, i ddod a ni at heddiw, mae na ddwy daith wedi cymryd lle hyd yn hyn. Dros yr wythnosau nesaf, byddaf yn trio ychwanegu dipyn o sylwadau ar y blog am ein hanturiaethau. A fel ddywedodd Mari, heintus iawn ydi o, fedra’i ddim credu gymaint o hwyl rydym wedi ei gael yn barod …

Mae’r cymysgedd o awyr iach, sgwrsio, chwerthin (a’r wers ddaearyddiaeth wythnosol gan Gary!) wedi bod yn fwy o bleser na allwn fyth wedi ei ddychmygu. Ac yn lle clywed y plant yn swnian “Ohh Maaaam oes rhaid i ni fynd eto??”  Dwi’n cael pedwar o “Tweens” yn byrlymu fyny ataf, gyda bochau mawr coch ar ddiwedd y daith p’nawn Sul yn bloeddio gweiddi “ Lle ‘da ni’n mynd wythnos nesa ta? “ “Yda chi’n gaddo bod ni’n cael mynd – hyd yn oed os ydi hi’n bwrw?”

Wel, sôn am sioc, bois bach … ac yn dangos i mi nad oes yr un gadget ffansi  yn gallu rhoi’r run un pleser i blant, na tynnu pâr o sgidiau cerdded ymlaen, rhoi rhyddid iddynt ddringo coed, neidio mewn afonydd, sgimio’r Fenai gyda cerrig a throedio caeau mwdlyd. Ac hyn i gyd wrth sugno fewn yr olygfeydd syfrdanol o’n arfordir, a’r byd natur trawiadol sydd o’n cwmpas….

I chi gael dallt – dwi’n teimlo reit smug efo fy hyn acshyli … that is what I call a plan!!

Felly tan y tro nesa … hwyl

Ffigyrau dwbwl?

Roedd y sylw adawyd ar ein blog gan Wynn ddoe yn dweud “dal ati dim ond 100 milltir i fynd” wedi gwneud i mi feddwl … “o blymin heck!!”

Hyd yma ‘da ni wei mwynhau dwy daith gerdded a dau brynhawn hyfryd, ond dim ond 10 milltir ‘da ni wedi gerdded. A bod yn onest, ‘da ni ddim yn siwr iawn os yda ni hyd yn oed wedi cyrraedd y ffigyrau dwbwl eto! Bydd rhaid cael y map allan a mesur yn iawn … mae’r pethau ‘ma yn bwysig wyddoch chi!

Felly er mwyn trio codi’n calonnau ‘dwi wedi llunio graffeg bach i’w osod yn y bar ochr – gan ddefnyddio logo’r Llwybr Arfordirol – i ddangos faint ‘da ni wedi’w gerdded … a faint sydd ar ôl!

Bydd y saeth melyn yn llenwi fel ein bod ni’n ychwanegu i’n milltiroedd – fel ‘da chi’n gweld, dim ond cornel fechan o felyn sydd ar y saeth ar hyn o bryd!!

Lle mae’n soup ni?

Ar y trip Moel-y-don i Sŵ Môr. Roedd mam wedi dod a pot mawr mawr o soup. Sglaffiodd yr oedolion y soup i gyd ac yr oll gafodd y plant oedd sandwich. Ond cafon ni siocled ar y ffordd.

Dwi ddim yn gwybod am y plant eraill ond dwi dal yn flin am y soup!!!

Moel-y-don i’r Sŵ Môr

Man cychwyn: Maes Parcio Moel-y-don (SH 518 677)
Ar y daith: Ed, Ceri, Rhys, Megan, Gary, Mari, Ifan a Gwenno, Robin, Sonia … a Carlo a Nel
Amser: Dydd Sul 15 Ionawr: 1400 – 1540
Tywydd: Heulog
Pellter: 3 milltir

Er mai Ceri oedd i fod i gymryd yr awenau yr wythnos yma, fi wnaeth y penderfyniad i chwilio am lwybr ar hyd arfordir de’r ynys ar ôl i ni brynu map newydd – dim bod Ceri yn poeni rhyw lawer, dwi’n meddwl bod hi wedi derbyn fy mod i’n dipyn o ‘control freak‘!

Roedd na aelodau newydd i’r tim yr wythnos yma hefyd. Roedd Robin (neu Tosh i’w ffrindiau) wedi trydar yn ystod yr wythnos ei fod o’n ffansi ymuno yn Prosiect 2012 … er dwi’n amau’n fawr iawn bod Sonia – gwraig Tosh – yn ymwybodol o’r cynllun i gwblhau’r llwybr!

Yn ogystal â Tosh a Sonia, roedd ‘na ddau arall ar y daith brynhawn Sul hefyd – Carlo, ci Tosh a Sonia – a Nel, ci teulu Thomas. Yn anffodus, roedd ‘na fwy o ffraeo a checru rhwng Carlo a Nel na rhwng unrhyw un o aelodau eraill y tîm, ac mae hynny’n cynnwys y ddau frawd a chwaer!

Roedd Mari wedi paratoi cawl swmpus i bawb oedd ar y daith … wel, a bod yn onest, roedd ‘na ddigon o gawl i fwydo hanner Brynsiencyn … a gyda Beryl (VW Camper teulu Pritchard) yn dod ar ei thaith cyntaf, cafodd pawb wledd o fwyd ym maes parcio Moel-y-don cyn cychwyn!

 

Cychwyn o Foel-y-don

Cychwyn o Foel-y-don

Mae angen dringo yn ôl i fyny’r lôn o’r maes parcio er mwyn cychwyn ar y daith, ond ar ôl cerdded ar hyd llwybr tarmac am rhyw filltir, mae’r llwybr yn fforchio i’r chwith ac i’r dde – y llwybr i’r chwith sydd yn mynd ar hyd lan yr Afon Menai a hon ydi’r llwybr byddwn i’n ei argymell gan fod y cymal ar hyd y traeth caregog yn un hyfryd.

Gyda chanolfan chwaraeon dŵr cenedlaethol Plas Menai ar ochr draw’r Fenai, roedd sawl cwch hwylio i’w gweld yn rasio i fyny ac i lawr yr afon ac mae’n hawdd gweld pam fo’r rhan yma o’r byd mor boblogaidd gydag ymwelwyr … ac mae’n syndod pam ein bod ni’n cymryd ein milltir sgwâr mor ganiataol.

Wedi i’r cwn drochi yn y dŵr … wel, Nel aeth i nofio, doedd Carlo ddim mor keen … ac ar ôl cystadleuaeth sgimio cerrig mae’r llwybr yn troi am y caeau uwchben yr afon heibio i fferm Llan Idan. Peidiwch a phoeni eich bod chi wedi colli’r llwybr, mae’r gamfa ym mhen draw’r cae, ond byddwch yn ofalus lle ‘da chi’n troedio – mae’r cow pats yn rhai fresh iawn!

Wrth gerdded trwy’r caeau tu ôl i Blas Trefarthen mae pen y daith yn amlwg yn y pellter, ac mae’r golygfeydd tuag at Gaernarfon ar ochr draw y Fenai yn odidog … a thra bo Mari wedi casglu sawl rwdan o’r cae ac wedi fy ngorfodi i’w llusgo adref yn y rucksack, dwi’n amau’n gryf y bydd hi’n ei defnyddio i goginio!

Yn anffodus, doedd ‘na’m tafarn i ni yr wythnos yma, dim ond panad sydyn yn Beryl … ac roedd rhaid yfed y banad ar ôl i Ceri fynd i gymaint o drafferth i olchi’r cwpanau yn nŵr yr afon!!